Eg har oppdaga La Roux. Eller Elly Jackson, som ho eigentleg heiter. Ho er 21 år og har den lengste og mest vassrette panneluggen eg nokon gong har sett. Musikken er ein artig miks av synthpop, Genesis og andre 80-talsrytmar. Ho gir meg gode vibbar! Eg vil særleg tilrå å høyra "Quicksand". Her er ei anna låt med eit klassisk tema. Enjoy:
18. juli 2009
16. juli 2009
15. juli 2009
Best of Stockholm
Rosendals Trädgårdskafé
Kvar: på Djurgården
Konsept: kjøp deg ein rettvis kaffi og økomat og sleng deg ned i trädgården, anten i graset eller på ein benk. Ein kan også kjøpa te, honning, nøtter, brød, osv. i trädgårdsbutikken, som er laga av råvarer som er dyrka der. Ah, dette var den beste kafeen i heile Stockholm. Sjekk utsikta:

Dette var kafetreet vårt:

Fjäderholmarna
Kvar: 30 min med båt frå hamna. Vi var på Stora Fjäderholmen.
Konsept: koma seg vekk frå storbylarmen ved å gå tur i det grøne, med vind i håret og sjøluft i nasen – ein kan gå rundt holmen på 20–25 minutt – eta lunsj i det grøne eller på ein restaurant, sjå skärgårdsteater, sjå på og kjøpa handverksting og -tang (nokre kunstnarar held til der) ... Her er bygget der smedjan, träboden og glasverkstaden heldt til:

Vi åt ein utruleg enkel og god salat på holmen (på den billegaste plassen rett ved båthamna):
Røykalaks, mango, reddik og fetaost var ein fantastisk bra kombinasjon! Og så fargerik mat da, gitt! Nam, nam.
Og elles hamna vi heilt tilfeldigvis her (jf. førre blogginnlegg) ...:

Shopping blei det ikkje så mykje av. Vi fekk liksom aldri heilt taket på byen. Og merkeleg nok var det veldig mange sommarstengde butikkar (og restaurantar)! (... sjølvsagt dei vi hadde sett oss ut) . Men det var kanskje like greitt. Vi treng jo eigentleg ikkje noko!
Kvar: på Djurgården
Konsept: kjøp deg ein rettvis kaffi og økomat og sleng deg ned i trädgården, anten i graset eller på ein benk. Ein kan også kjøpa te, honning, nøtter, brød, osv. i trädgårdsbutikken, som er laga av råvarer som er dyrka der. Ah, dette var den beste kafeen i heile Stockholm. Sjekk utsikta:
Dette var kafetreet vårt:
Fjäderholmarna
Kvar: 30 min med båt frå hamna. Vi var på Stora Fjäderholmen.
Konsept: koma seg vekk frå storbylarmen ved å gå tur i det grøne, med vind i håret og sjøluft i nasen – ein kan gå rundt holmen på 20–25 minutt – eta lunsj i det grøne eller på ein restaurant, sjå skärgårdsteater, sjå på og kjøpa handverksting og -tang (nokre kunstnarar held til der) ... Her er bygget der smedjan, träboden og glasverkstaden heldt til:
Vi åt ein utruleg enkel og god salat på holmen (på den billegaste plassen rett ved båthamna):
Og elles hamna vi heilt tilfeldigvis her (jf. førre blogginnlegg) ...:
Shopping blei det ikkje så mykje av. Vi fekk liksom aldri heilt taket på byen. Og merkeleg nok var det veldig mange sommarstengde butikkar (og restaurantar)! (... sjølvsagt dei vi hadde sett oss ut) . Men det var kanskje like greitt. Vi treng jo eigentleg ikkje noko!
10. juli 2009
Stockholm!
Stockholm. Kvar gong nokon nemner byen, tenkjer eg automatisk på drapet på Olof Palme 28. februar 1986. Det er rart korleis denne hendinga klistra seg fast til netthinna mi og berre blei der. Eg hugsar nyhendene og alt snakket om kven som kunne vera mordaren. Eg lurte mykje på kven han var, og kvar han var. Som 11 år gammal jente i ei lita, trygg bygd blei Stockholm for meg ein skummel by, der ein farleg mordar gjekk laus med pistol på innerlomma og kunne skyta kven som helst.
Ok, det er på tide å få litt andre førestellingar om byen. I dag reiser vi på impulsiv tur til denne skumle byen i aust, der det er meldt sol og finvêr og alt ligg til rette for å nyta at det er FERIE. Gler meg!
Ei skummel bakgate i Stockholm, som kanskje ikkje er så skummel likevel. Kjelda til biletet ligg her.
Ok, det er på tide å få litt andre førestellingar om byen. I dag reiser vi på impulsiv tur til denne skumle byen i aust, der det er meldt sol og finvêr og alt ligg til rette for å nyta at det er FERIE. Gler meg!

9. juli 2009
Sannkjenning

8. juli 2009
F E R I E !
Kva er betre enn ferie? Jau, å oppdaga gigantiske reklameplakatar på nynorsk på kvart eit gatehjørne i hovudstaden. Denne fann eg like ved politistasjonen på Grønland, mangfaldsmekkaet. Lerum er og blir best! Det er jo litt slik at éin reklameplakat ikkje er så veldig imponerande (sånn som Sæthrekjeks sin Bokstavkjeks-reklame). Men Lerum meiner det verkeleg! Dette VIL dei! ALLE reklameplakatane er på nynorsk! Eg bøyer meg i støvet. Og sjølv om eg ikkje er fan av kjøpesaft og kjøpesyltetøy, er det nesten sånn at eg kjøper Lerumprodukt berre fordi dei er så greie.
30. juni 2009
Lukka er

- å gå i bikini frå tidleg om morgonen til eg stuper i seng lenge etter midnatt

- å eta jordbær

- ... hm, denne gleda er det manko på i oslokvardagen, nemleg båtturar til holmar og skjer som ein har heilt for seg sjølv. Men heldigvis er det berre å gle seg til heimreise om nokre veker!
26. juni 2009
Hæ???!!!
Det var det første eg sa i dag tidleg då eg såg overskriftene om at Michael Jackson var død. Pressa kjem vel til å fråtsa i spekulasjonar dei næraste vekene, can't wait ...
Dei første vage minna mine om Michael Jackson er at han reklamerer for Pepsi, og at han seier han vil bli nedfrosen etter at han er død for å bli forska på. Trur det var i 1988.
Eg skreiv særoppgåve i musikk om Michael sånn omtrent i 1989, hugsar eg. Eg skreiv oppgåva saman med Kamilla, og eg hugsar at vi hadde sånn før- og etter-bilete av andletet hans, og at vi skreiv at han nekta for at han hadde operert kløft i haka. Eg hugsar at eg så gjerne ville tru på han ... men det var litt vanskeleg. Og det blei vanskelegare og vanskelegare med åra ...
Det næraste eg har vore Michael, var då eg var i Salvador (Brasil) i 1996. Då gjekk vi rundt i dei same gatene der Michael nettopp hadde spelt inn den siste musikkvideoen sin, saman med unge og vaksne knytte til kulturorganisasjonen Olodum, som arbeider mot rasisme, særleg rasisme som råkar afro-brasilianarar. Vi var der nettopp for å vitja Olodum, og dei snakka mykje om denne musikkvideoen, som veldig mange hadde vore med og spelt inn. Vi møtte ein liten gut som hadde vore med i videoen (eg tok eit bilete av han, til og med), og som hadde fått skikkeleg heltestatus i ettertid. Han såg ut som ein liten Michael look-a-like, med mørke solbriller og rasta-aktig hår og det heile. De ser eit glimt av han etter 5.31 minutt i videoen, som ligg her. (Og eg kjøpte sjølvsagt Olodum t-skjorte, lik den eine som Michael har på seg i videoen.)
Men favorittlåta er uansett denne.
Dei første vage minna mine om Michael Jackson er at han reklamerer for Pepsi, og at han seier han vil bli nedfrosen etter at han er død for å bli forska på. Trur det var i 1988.
Eg skreiv særoppgåve i musikk om Michael sånn omtrent i 1989, hugsar eg. Eg skreiv oppgåva saman med Kamilla, og eg hugsar at vi hadde sånn før- og etter-bilete av andletet hans, og at vi skreiv at han nekta for at han hadde operert kløft i haka. Eg hugsar at eg så gjerne ville tru på han ... men det var litt vanskeleg. Og det blei vanskelegare og vanskelegare med åra ...
Det næraste eg har vore Michael, var då eg var i Salvador (Brasil) i 1996. Då gjekk vi rundt i dei same gatene der Michael nettopp hadde spelt inn den siste musikkvideoen sin, saman med unge og vaksne knytte til kulturorganisasjonen Olodum, som arbeider mot rasisme, særleg rasisme som råkar afro-brasilianarar. Vi var der nettopp for å vitja Olodum, og dei snakka mykje om denne musikkvideoen, som veldig mange hadde vore med og spelt inn. Vi møtte ein liten gut som hadde vore med i videoen (eg tok eit bilete av han, til og med), og som hadde fått skikkeleg heltestatus i ettertid. Han såg ut som ein liten Michael look-a-like, med mørke solbriller og rasta-aktig hår og det heile. De ser eit glimt av han etter 5.31 minutt i videoen, som ligg her. (Og eg kjøpte sjølvsagt Olodum t-skjorte, lik den eine som Michael har på seg i videoen.)
Men favorittlåta er uansett denne.
24. juni 2009
Etterlysing
Den nye dama mi!
Eg vakna i dag tidleg av songane hennar på hjernen. Eg trur eg høyrde litt for mykje på henne i går kveld. Her kjem to av dei herlege låtane hennar:
23. juni 2009
Sankthans
... eller jonsok, då, er det i dag.
Det gjekk ikkje opp for meg før seint i ettermiddag at det var den dagen i dag. Slik går det når ein ikkje bur heime lenger. I barndommen var St. hansaftan ein viktig dag. Då var skulen akkurat slutt, og det var bålbrenning neri fjørå, eting og atter eting, bållukt av klede og hår, og det var lov å drikka Solo. Eg har eit Solo-biletprov liggjande ein plass, men finn det ikkje nett no. Difor dette fotoet i staden, teke av pappa på 60-talet ein gong. Eg trur det er St.hans, men er ikkje heilt sikker. Himmelen brenn, i alle fall. Dårleg kvalitet på skanninga, men stemninga er nok mogleg å ta til seg likevel. Det er båttur uti havgapet, mat i kjølebag og på svaberg. Sukk, ekte nostalgi!
Det gjekk ikkje opp for meg før seint i ettermiddag at det var den dagen i dag. Slik går det når ein ikkje bur heime lenger. I barndommen var St. hansaftan ein viktig dag. Då var skulen akkurat slutt, og det var bålbrenning neri fjørå, eting og atter eting, bållukt av klede og hår, og det var lov å drikka Solo. Eg har eit Solo-biletprov liggjande ein plass, men finn det ikkje nett no. Difor dette fotoet i staden, teke av pappa på 60-talet ein gong. Eg trur det er St.hans, men er ikkje heilt sikker. Himmelen brenn, i alle fall. Dårleg kvalitet på skanninga, men stemninga er nok mogleg å ta til seg likevel. Det er båttur uti havgapet, mat i kjølebag og på svaberg. Sukk, ekte nostalgi!
15. juni 2009
Prosjekt spinatsuppe
Spinatsuppe er sunt. Det har eg lært av Skipper´n. Så då vi oppdaga fersk spinat på Smart Club som lokka med oppskrift på baksida av posen, gjekk vi sjølvsagt rett i garnet/baret. Dette var oppskrifta:
Eg vurderte faktisk å senda eit aldri så lite klagebrev. Ikkje først og fremst på grunn av alle orddelingsfeila og andre openberre rettskrivingsfeil (det krev eit eige brev), men på grunn av sjølve oppskrifta. Dette er nokre av dei mange spørsmåla som melde seg undervegs i matlagingsprosessen:

... men eg skjønar jo at det gjer seg med litt basilikum på toppen dersom det var meininga at suppa skulle sjå slik ut (!!!):

- Det står at ein treng 300 gram spinat. Posen var på 250 gram ... Salstriks eller rett og slett dårleg planlegging? Vi la ikkje merke til det før vi kom heim, men 250 g gjekk jo fint det òg (... det blei ikkje akkurat mangel på spinat, jf. biletet nedanfor).
- Kva er forskjellen på "Fersk basilikum" og "1/2 potte basilikum"?
- Kor mykje er "2 1/2 cremefraice"? Er det 2 1/2 boksar, skeier, dl ...?
- Kvifor må spinaten "tørkes tørr med husholdnings papir" når han likevel skal oppi suppa og bli våt som berre det?
- Kvifor må eigentleg "cremefraiche" og kvitvin blandast med ein stavmiksar? Poenget er vel at ingrediensane berre skal blanda seg, og det går jo fint med å berre røra dei saman. Eller var det meininga å vispa blandinga ei stund, slik at han blir "luftig", som det står i overskrifta?
- Eg forstod ikkje heilt poenget med å varma oljen "til den svir en fyrstikk". Korleis gjer ein det? Skal ein halda fyrstikka over oljen og venta på at ho blir svidd? Eller tek fyr?
- Vi følte vel eigentleg at det blei litt ekstragavant å pynta suppa med fersk basilikum i og med at ho blei sjåande slik ut (vi hadde oppi pinjekjernar pga "tips" bakpå posen):
... men eg skjønar jo at det gjer seg med litt basilikum på toppen dersom det var meininga at suppa skulle sjå slik ut (!!!):
- Ja, og då lurar vi alle på: kvar har det blitt av spinaten (3o0 gram, faktisk)???
Abonner på:
Innlegg (Atom)