19. juli 2011

Frå ei ungkarsleilegheit på 70-talet

I går fortalde eg om denne herlege boka. Eg skreiv at språket i boka er heilt fantastisk, og det ser vi eit godt døme på i utdraget nedanfor av ein reportasje om ungkaren Tron Bach som har fått hjelp til å pussa opp kåken sin. LES!
Det første avsnittet minner meg om ein kontaktannonse. Hehe. Og vi skjønar at fargerikt interiør var i vinden med formuleringar som "utrivelig standardgrå på samtlige vegger" og "halvslitt gråspettet vinyl". "Supperøde fliser" var visst heller ikkje så bra, av ein eller annan grunn. Eg veit ikkje om dei greidde å pussa opp slik at den makabre utsikta til nabogarden forsvann, men. 

Ungkaren er ikkje heilt fri for damebesøk. I den oransje dusjen står det nemleg eit ikkje namngjeve kvinnemenneske:
På biletet nedanfor ser vi det same kvinnemennesket saman med ungkaren (med pipe i handa) i "oppholdsrommet". Det står at han hadde ønskje om å "fråtse i reoler", og det ser jo ikkje så verst ut. Det var visst vanleg å sitja med kvart sitt headset og høyra på den same musikken. Det ser vi nemleg på fleire bilete.
Her er ungkaren på det vesle kjøkkenet sitt, der han står og lagar seg mat ved hybelkomfyren:
Eg diggar dei gule koppane! Synd det ikkje er bilete av taket, for det det blei malt gult, står det. 

Eg blei så nyfiken på denne "hotellfagstuderende" Tron Bach at eg måtte googla for å finna ut kva han gjer på i dag. Og sanneleg fann eg han ikkje! Han har ikkje forandra seg mykje, bortsett frå at han heilt sikkert ikkje lagar mat ved ein liten hybelkomfyr lenger. Ikkje så overraskande at han er hotelleigar, kanskje. Hoho.

Lurar litt på kvar dama med krøllene er.

2 kommentarer:

Lektorspire sa...

Herleg!!

Lille Hvitløk sa...

Hihi!! Så morro! Eg lurer på kva ei "makaber utsikt" viser. Eg ser for meg mord!