Graslauk!

Å, eg skulle ønskja eg hadde ein hageflekk der det voks graslauk tett i tett! Kvar dag går mamma ut med ein skarp kniv i handa, ut i det grøne havet, og skjer av ein diger bunt med graslauk. Bunten blir klipt opp i små lengder, akkurat passe lange nok til å strø over ei brødskive med f.eks. leverpostei på. Eller kvitost. Eller kva som helst, eigentleg. Det er utruleg godt! Eg har enno ikkje smakt den lilla blomen som veks på toppen av graslauken. Det verkar så barbarisk å eta han. Men han skal visst smaka godt han òg.

Traktoren er parkert

... og barndomsheimen har blitt erobra. Kven treng leiker når ein har eit heilt hus å utforska?

Nytt til veggen

På Epla er det så utruleg mange fine seljarar! For kort tid sidan kom eg over illustratøren going Danish, og no har eg kjøpt desse fine trykka som eg tenkte å få opp på eine stoveveggen (sjølv om veggen er laga av mur, og det er skikkeleg, skikkeleg demotiverande å tenkja på at eg skal få noko til å hengja fast der).

Fargane og stilen er akkurat etter min (retro) smak, og bileta skal få hengja ved sidan av kvarandre, tenkte eg. Sjå dei andre fine trykka her.

Biletkavalkade: Øvre Årdal

Biletkavalkade: Jostedalen

Først blei eg sjuk, og så var vi på Vestlandet. Difor har det vore lite blogging her den siste tida. Trass i regn og regn og atter regn (og litt sol): Vestlandet var og blir ein favoritt. Nærare sagt Jostedalen og Øvre Årdal. Her kjem ein liten biletkavalkade frå Jostedalen. Øvre Årdal kjem. Og elles: Eg har skrive om Jostedalen før, både her og der, og som forklarer godt kvifor dette er ein favorittdal. 

Solbukse i bruk

I fjor sydde eg denne søte babybuksa. Eg sydde i storleik 1 år og var ganske spent på om ho ville passa til Tryggve. I dag var det fantastisk fint vêr, så det var dagen for å sjekka det.  

Og hurra! Buksa passa! Endeleg eit plagg eg har laga til han som ikkje er for lite!

 

Den fine t-skjorta (med stilige seglbåtar) fekk han då han blei fødd og har berre lege i klesskapet og venta på sommaren. Ho passa jo ganske så bra til buksa. Eg har lyst til å sy fleire bukser, men eg har så mange andre syprosjekt på planen, så det blir nok ikkje tid til det. 

 

Det var dagen for å investera i solhatt! Og hatten var jo prikken over i-en.

Mine nye vener

– Det er nok husmoreksem! sa ho på apoteket då eg viste henne utslettet på hendene mine. Med baby i hus er hendene mine mykje meir i kontakt med vatn og såpe enn nokon gong før. Så kva er løysinga på det, bortsett frå handsåpe utan parfyme og anna drit + handkrem? Jau, desse:

Apoteket selde dei for usle 34 kr, og dei er visstnok svært godt eigna for dei som har sarte hender, allergiar o.l Dei er supermjuke inni. Så no kan eg vaska kjøkkenbenken, komfyren, plukka opp matbitar frå golvet, setja inn i oppvaskmaskina, vaska golv i kokheitt vatn ... utan at hendene mine er i kontakt med vatn ein million gonger. Eg burde sikkert ha skjønt for lenge sidan at dette var lurt. Så i går då eg svinsa rundt med desse på hendene, og blei så begeistra at eg like godt vaska badet med det same (sjølv om det var midnatt), kjende eg meg som ei skikkeleg husmor.

For eitt år sidan ...

... sat eg ute på verandaen med stor mage og arbeidde. Voksduken var gul og ny, og blomane blømde.

Status eitt år etter: Det er regn, surt og kaldt, og verandaen har enno ikkje blitt brukt. Den gule voksduken har blitt heilt lys etter å ha hengt ute heile vinteren, blomane har tørka inn for lengst, og ingen nye er enno planta ut. Den store magen har blitt erstatta av ein liten fining som pilar rundt i kåken (inga dum erstatning).

No kryssar eg fingrane for sol, slik at eg kan shaina verandaen. Eg skal starta med å plassera den vesle finingen i badebaljen der det er mest lort og rusk og la han herja i vatnet i velkjend stil. Og vips har eg godluktande og reint verandagolv. Det er i alle fall ein start.

Om magekjensle

Det er så mykje ein ikkje veit når ein blir mor for første gong. Så ein kjøper bøker. Ein låner bøker. Googlar og surfar. Ein spør venner med baby. Ein spør på helsestasjonen. Ein vil så gjerne vita kva som er riktig å gjera og ikkje. Ein er redd for å gjera feil.

Eg hugsar at alt var veldig skummelt i starten. Heile tida lurte eg på om det vi gjorde, var riktig eller ikkje. Etter 10.5 månad er eg no klar for ei oppsummering: Det viktigaste eg har lært, er at det ikkje finst fasitsvar på alt. Særleg når det gjeld svevn og korleis ein skal få ungen til å sovna og sova.

Eg har funne ut at ein kjem langt med magekjensla. Eller intuisjonen, om ein vil. Instinkt. Når poden vaknar om natta og byrjar reisa seg i senga, babla og styra på (noko som ofte skjer for tida) – i staden for å tenkja: Å nei, kva meiner fagfolket er riktig å gjera her? Kva gjer alle andre i ein slik situasjon? – tenkjer eg: Ut i frå korleis eg kjenner denne fine veslingen, kva er det han vil no? Viss det var eg som gjorde det same, kva ville eg då ha likt? Det er jo ikkje alltid så lett å vita kva svaret er, men ofte heng løysinga saman med magekjensla mi. Og magekjensla mi seier ofte: Ta han opp! Ver nær han! Så då får han liggja i senga vår. Og rulla rundt på meg (medan eg latar som om eg søv) til han sovnar med hovudet på magen min. Eller han får pupp dersom det kjem mange misnøgde lydar. Resultat: nøgd baby og nøgd mor. (Og nei, eg trur ikkje at han/vi då kjem til å halda fram med å gjera dette til han blir 10 år.)

Det interessante er at enkelte fagfolk og magekjensla mi ikkje er einige. Ein kan berre la ungen skrika om natta. Ein bør ikkje ta han opp om natta. Og ein bør for all del ikkje gje ungen pupp om natta når han får fast føde på dagen.

Magekjensla mi fortel meg at sonen min blir trygg og roar seg når han får nærleik. Anten det er i beresjal eller i same seng som mor og far. Eg har møtt så mange mødre i løpet av desse månadene som er så redde for å gjera det motsette av det ”alle andre” seier. (Dette gjeld ikkje berre soving, men veldig mange andre ting også.) Så om du er nybakt mor for første gong og les dette: Slapp av! Magekjensla mi fortel meg at det sjeldan blir feil når ein gjer det ein kjenner er riktig å gjera.

Dette er ei veldig fin bok om svevn, og som magekjensla mi likar. Bør særleg lesast av helsesystre og alle andre som gir råd til kunnskapstørste mødre og fedre.

Tryggve der han sovna aller fortast og best då han var tre månader gammal: i beresjal på magen min. 

Ein ny oransje favoritt

Den vesle finingen i huset er ganske så stor og god. Gong på gong opplever vi at kjøpebukser er alt for smale eller for korte i livet. Dessutan brukar han tøybleier, og det gir litt større bleiebak enn med papirbleier. Men NO har eg funne ein ny favoritt. Eg har sydd ei snikkarbukse i diggbart oransje stoff (tynn cordfløyel) frå Stoff og stil. Eg trur det var storleik 2 år (frå den fantastiske boka Barnetøj du selv kan sy), og her er det god plass til å boltra seg i. Det er sjølvsagt nesten umogleg å ta bilete av hovudpesonen sjølv. Han er stadig på farten, som de ser. Og då passar det jo bra at buksa er så vid og god!

(Det er han som har drege ut alle bøkene, altså. Dei skal kasserast.)

Eg sydde lappar på knea av eit stoff eg kjøpte på den superfine Blafrebutikken i Ekeberg hageby. Eg blingsa litt med plasseringa av lappane. Dei hamna alt for langt ned på leggane. Så det blei legglappar. Men pytt, pytt. Då veit eg det til neste gong.

Eg hadde jo litt trøbbel med den eine trykk-knappen. Festa han feil veg. Men den lokale skreddaren greidde å få ut knappen i ein fei, og takk og lov for det. Så då var det berre å konsentrera seg skikkeleg hardt om å gjera det riktig. Og det blei jo bra. Men eg tykkjer ikkje det er så veldig enkelt å hamra laus på knappane, altså, for å få dei til å sitja. Nokon som har tips?

Noko som er ekstra stas når ein har funne ein favoritt, er at han kan vara lenge. Som de ser, er buksa ganske lang i føtene, men fordi det er strikk nedst, passar buksa fint. Og ho kjem til å passa ei stund til. Dvs. nokre månader. Og eg er i gang med å sy endå ei, denne gongen i eit stretchstoff (for aller første gong). Kryss fingrane for at det går bra.

Frå mørkeloftet #11

Det er på tide å visa fram eit ganske så spesielt funn frå mørkeloftet til mamma og pappa. Denne kjolen er vel om lag i storleik 3 år, og eg kan aldri forstå at eg har gått med han. Det finst i alle fall ikkje noko fotoprov på det. Han er laga i eit ekkelt syntetisk stoff. Kven brukte slike kjolar, og når? Eg får litt sånn assosiasjonar til isdans og ballett.

Ein detalj:

Eg har vel knapt sett maken.

Søndagsgleder

Når ein har baby, får ein utruleg lite tid til seg sjølv. Så kva gjer eg ein regnfull søndag når far i huset er ute og trillar den vesle, og eg har huset heilt for meg sjølv?

Eg beundrar gårsdagens kjøp: eit stativ med plass til øyredobbar (som eg ikkje akkurat prioriterer å bruka for tida pga. baby) og innser at eg har veldig mange grøne øyredobbar. Og mange eg ikkje har gått med på veldig lenge.

Eg overser rotet på stovegolvet, skyv det ut til alle sider og breier stoff utover i staden. Og klipper, klipper, klipper.

 Eg drikk kaffi med opa verandadør, slik at tærne får lufta seg litt ...

... og gler meg til å ta inn nyvaska klede med uteluft.

Eg ser på rotet i hyllene mine og planlegg korleis eg skal få det ryddig og fint. Planen er å fylla hyllene med garn og stoff og handarbeidsbøker. Må berre få tak i fleire hyller først (og ikkje meir garn eller stoff) ...

Og no skal eg sy i det stoffet eg har klipt ut!