Fram med fromasjen!

Berre ordet i seg sjølv smakar godt å ha i munnen: fromaaaaaasj! Og ja, fromasj smakar verkeleg godt. Diverre har eg inntrykk av at dette er ein dessert som ikkje så mange lagar lenger. Eg lurar på om det heng saman med dalande interesse for gelatinen. Gelatin finn vi jo også i den upopulære kabareten. (Eg tykkjer kabaret er kjempegodt, i alle fall dersom han er laga av gode råvarer.) Ikkje veit eg. Eg vil berre slå eit slag for fromasjen.

For den med liten kjennskap til fromasj, kan denne vesle Wikipedia-snutten vera klårgjerande:

Fromasj er en dessert av krem som er stivnet med gelatin. En fromasj kan ha forskjellig smak etter hva som er puttet i den. For å få en appelsinfromasj er det nødvendig å ha appelsin i fromasjen. For å få en sjokoladefromasj må man ha oppi smeltet sjokolade i fromasjen. For å få en vellykket fromasj, er det nødvendig å kunne bruke gelatinen riktig.

Lat oss lista opp fordelane med denne velsmakande desserten: 

• Du kan laga fromasj med akkurat den smaken du vil, alt etter kva du likar, alt etter kva du har, og sjølvsagt alt etter kva årstid det er: jordbær, bringebær, sitron (ein favoritt!), appelsin (også ein favoritt!), mango, solbær, blåbær ...
• Det einaste du treng i tillegg til smaken, er gelatin, vatn, egg, sukker og kremfløyte
• Konsistensen på fromasj er fantastisk! Skikkeleg fluffy og fin! 
• Fromasj smakar friskt/syrleg (i alle fall dersom du vel ei frukt og ikkje sjokolade som smak)
• Fromasj får fantastisk farge uansett kva du har oppi
• Fromasj passar godt saman med frukt, vaflar, kjeks, bollar ... ein fleksibel dessert, altså (men samstundes: Ein treng ikkje eitt einaste tilbehør – retten står godt på eigne bein)
• Fromasj står seg fint i kjøleskåpet nokre dagar, så det er ikkje farleg om det blir restar
• Fromasj er enkelt å laga (sjølv om det kan høyrast vanskeleg ut når Wikipedia-artikkelen seier at det er viktig å bruka gelatinen riktig)
• Viss du serverer fromasj i eit selskap, får du garantert overraska og glade gjester

I påska åt eg appelsinfromasj:

Og her er oppskrift på appelsinfromasj, for den som vil prøva seg. (Det var ikkje akkurat denne oppskrifta mamma brukte, men det er vel rimeleg likt.)

Biletkavalkade: nordmørspåske

Det brenn i kinna etter at eg har vore nokre timar ute i sola. Og slik har det stort sett vore heilt sidan eg kom til Mjosundet på påskeferie. Og eg klagar ikkje!

På veg til Bugasætra. Det var ikkje noko særleg å gå i våt snø, så eg har berre gått éin gong.

Eg føretrekkjer å gå på tørr asfalt. Her ser vi barndomsheimen til pappa. 

Og mamma som skal levera hermetikk til attvinning.

Dette er uvanleg mykje snø til å vera så seint på året. Heldigvis har pappa brøytt veg.

Appelsin på tur.

 Typisk syn på bygda: nedlagd skule. Nærare sagt Giset skule. Eg hadde ikkje vore der på år og dag då vi gjekk oss ein tur dit, og det var skikkeleg snålt å vera der att. Her gjekk eg på barneskulen (1982–1988). Eg trur skulen blei nedlagd tidleg på 90-talet. Utedoen til høgre blei nedlagd endå tidlegare. Vi kalla doen for skottet, og eg hugsar det m.a. blei brukt til kyss, klapp og klem. 

Utsikta frå skulen kan ein ikkje klaga på. Her ser vi Mjosundet og Mjosundbrua. 

Og garden som bestemor mi var frå. 

Bakels (eller vaflar, som somme seier) er obligatorisk når eg er heime på ferie.

Det er også obligatorisk at eitt eller anna skal feirast med kake når eg er heime. Denne gongen var det 40-årsdagen til gubben som var grunn til kakebakinga.

Modern times. 

 Byfolk som prøver fisken (blei ikkje napp).

Byfolk som les avisa i sola.

Det er meldt sol og finvêr framover, vi skal vera her i endå nokre dagar til, og eg er i gang med nytt strikkeprosjekt! Jippi!

Hakka jakke?

Dette er meg i djup konsentrasjon i 1977, 1.5 år gammal.

2010: 

Jakka eg hadde på meg for 33 år sidan er i perfekt stand! Eg gler meg til å ta henne i bruk. Det er besta som har hakka jakka. Mamma trur i alle fall at jakka er hakka og ikkje hekla. Eg har aldri prøvd hakking før – er det nokon som har? – og som greier å sjå om jakka er hakka eller hekla? Etter å ha googla litt rundt tykkjer eg ikkje dette ser ut som hakking, men det er kanskje mogleg å hakka på ulike måtar? Eg skjønar i alle fall at hakking er noko eg bør læra meg!

Frå mørkeloftet #7

Det er lenge sidan eg har blogga om mørkeloftet-funn, men no har eg vore på mørkeloftet og grave skikkeleg. Funna blir publiserte litt om litt.

Her kjem det første funnet, i kategorien dokker. Lat meg presentera Mostedokka:

Mostedokka fekk eg av tanta mi då eg var 1 år, trur eg. (Tante = moster, så difor fekk ho namnet Mostedokka.) Det er nok den mest velbrukte leika frå barndommen min. Eg gjekk på trilleturar med henne og tok henne med på både båtturar og bilturar – det var det som var av turar på den tida, så ho var med på alt.  Eg vaska kleda hennar regelmessig i vasken på badet, og kleda hengde eg opp på Mostedokka si eiga klessnor ute i hagen. Ho brukte sjølvsagt tøybleier, som eg skifta eit par gongar for veka. Eg smurde stumpen hennar med salve av noko slag (trur det var vaselin og/eller transalve) – ein dårleg kombinasjon med stoffet ho var laga av, så spora etter salva er framleis godt synlege.

Mostedokka fekk permanent sminke i form av sprittusj-strekar her og der. Eg hugsar eg ønskte at ho hadde hatt lengre hår, for då kunne eg ha klipt av henne endå større hårtustar.

Etter kvart som Mostedokka blei eldre, måtte ho lappast saman her og der. Det gjorde eg sjølvsagt sjølv, som vi ser her. Den same lappeteknikken har eg brukt til å sy fast hovudet med. Den eine arma byrjar å losna no, så det spørs om eg burde ha lappa henne endå meir.

Eg leikte med Mostedokka til eg var om lag 9 år, trur eg. Då skjedde nemleg det store at eg vann ei dokke på basar, og ho hadde ein fullt utstyrt garderobe og var i litt betre stand enn Mostedokka. Ho skal eg visa fram ein annan dag.

Påskestemning #2

Appelsinar Grapefrukt i dekning. 

Reirbygging

Eg driv og byggjer reir for tida, så i påskeferien skal eg heim til mor og far og grava på mørkeloftet etter løynde skattar i form av barneklede frå 70-talet. Det var jo mykje syntetisk stoff på den tida, så eg er spent på å sjå om eg finn klede som ikkje er laga av slikt stoff. Biletet av meg og bror i 1978 gir ein liten peikepinn på kva eg kan venta å finna.

Påskestemning #1

Gul frukost:

Gul blome:

Årets påskestrikk

Dette skal bli ei fin lita jakke. Det grøne nøstet er eit merinoull-nøste eg kjøpte i København. Det var veldig dyrt, så eg kjøpte berre eitt og tenkte eg skulle miksa det med Askeladen-garn frå Nøstebarn. Og det har eg gjort her. Den einaste ulempa med å strikka med fleire fargar er dette:

Eg er ikkje særleg glad i trådflokar. Same kor mykje eg prøver å unngå det, blir det flokar. Men, men. Eg reknar med det skal gå greitt å få ferdig jakka i løpet av påska, så eg har planlagt å gå i gang med eit prosjekt til i løpet av ferien. Eg har blitt vill og gal og kjøpt raudt garn og gler meg til å sjå kva fargar eg kan få til å miksa det med.

Om motivasjon

Dei siste åtte vekene har eg trena to gonger i veka på SATS, som altså blei det nye treningssenteret mitt etter jul. Senteret har lokka med "en fin overraskelse", og etter kvart som vekene har gått, har eg samla stadig fleire stempel i eit lite kort. Eg har tvinga meg på trening dei gongene eg har vore sånn passe motivert, berre fordi eg har sikla etter å få stempel i kortet mitt. Sånn såg kortet mitt ut før den siste og avgjerande treningsøkta sist søndag:

Eg visste jo eigentleg at det ikkje kom til å vera ei stor premieutdeling med dunder og brak, men eg må innrømma at eg var litt spent då eg opna den avlange boksen med SATS-logo på.
– Det er noko som kan koma godt med på trening, sa ho i resepsjonen. Aha! Kanskje det er ei pulsklokke, tenkte eg. Den avlange, smale fasongen på boksen styrkte meg i trua. Men det var nok inga pulsklokke. Premien var ein søt, liten handduk – ein litt avlang vaskeklut, trur eg vi kallar det – og eit sveitteband. Med SATS-logo på, sjølvsagt. Eg må innrømma at eg blei litt overraska. Stod dette i stil til hardslitet eg hadde vore gjennom dei siste åtte vekene? Eg blei pittelitt skuffa med det same, men det gjekk fort over, altså. Eg tok med handduken/vaskekluten på aerobic-timen, og han kom godt med, faktisk. Så lurt, det var jo ein liten sveittehandduk! Praktisk! – lett å ta med i den fine SATS-bagen (som eg fekk då eg meldte meg inn).

SATS er gode på merkevarebygging, men dei er også gode på å motivera til meir trening. Den største motivasjonen min for å trena, var eigentleg ikkje den vesle overraskinga, men å fylla kortet med stempel. Det ville vore eit stort nederlag dersom eg ikkje greidde å fylla det. Eg skulle gjerne hatt eit kort til å fylla, sjølv om eg ikkje får noka pulsklokke i premie. Det er noko med å sjå alle stempla nedover på kortet. Det visuelt tilfredsstillande. Så no prøver eg å halda oppe treningsfrekvensen ved å tenkja meg at belønninga er større enn det alle handdukar og pulsklokker kan gje meg.

Kjoletips

Til alle lesarar med kul på magen som strevar med å finna finklede/kjolar: Butikken Svangerskapet her i Oslo har mykje fint! Dersom du ikkje bur i Oslo, treng du ikkje fortvila, for dei har nettbutikk òg (sjølv om utvalet i den fysiske butikken nok er litt større).

Eg blei heilt i ekstase då eg fann denne kjolen og boleroen då eg var innom:

Særs godt nøgd! Kjolen er laga i eit silke-look-alike-aktig stoff, og det er mogleg å veksa i han frå alle vinklar og kantar. Eg har jo streva veldig med å finna fine kjolar, noko som resulterte i dette syprosjektet, så no håpar eg berre at eg greier å halda symotivasjonen oppe, trass i at eg har funne ein butikk som kan dekkja kjolebehovet mitt ...

I høve kvinnedagen

... presenterer eg ein liten biletserie frå Bogerud tekstil, der eg var innom i førre veke på jakt etter alt anna enn lyseblått og lyserosa. Ord blir overflødige:

Dei har mykje anna fint der, altså, så eg skal vera litt grei og leggja ut eit anna bilete frå butikken:

Garn og garn og atter garn! Og syutstyr. Jippi!

Optimistisk prosjekt?

Det er vååår i lufta og eg gler meg til å kasta vintersko og vinterklede og ta på meg sommarlege klede! Eg er nøydd til å utvida garderoben min til sommaren, og difor har eg kjøpt dette kjolemønsteret på nettet:

Eg planlegg å sy den rosa varianten, men ikkje i rosa stoff, då. Eg planlegg å bruka eit gammalt, grønblomstrete dynetrekk. Mønsteret ser veldig enkelt og greitt ut, og det er veldig gode forklaringar, trass i at det står på engelsk. Likevel: Dette kjem til å ta tid! Eg har klipt opp halvparten av mønsterdelane eg treng, og det tok laaang tid! Eg er jo slett ingen proff.

Problemet er at eg er ein blanding av storleikane small, medium og large, og eg er ikkje så flink til å tilpassa mønster til kroppen min, så eg må nok sy ein prøvekjole av eit jallastoff for å sjå korleis eg må tilpassa. Eg tør ikkje å klippa opp det fine dynetrekkstoffet før eg er sikker på at mønsterdelane er i riktig storleik. Så får vi sjå om eg rekk å bli ferdig før eg kan gå i dei vanlege sommarkjolane mine igjen ...